ผมยังไม่มีแรงจะทำอะไรเหมือนเดิม หลายวันผ่านไป ยังร้องไห้ทุกคืน พยายามไปทำงานให้มันเหนื่อยแทบขาดใจ
มันไม่ช่วยอะไรผมเลย ยังนอนไม่หลับ มีความคิดเกิดในหัวสมองตลอด บางครั้งเหมือนจะหลับแต่สมองไม่หยุดทำงาน
ยังคิดวกวนเรื่องของเราตลอด ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงดี มันยากทึ่สุด ตอนนี้สภาพแย่มาก ๆ พยายามจะไม่เป็นแบบนี้
แต่มันไม่ได้จริง ๆ T-T ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย ไม่รู้จะทำไง อยู่กับตัวเอง ตัวคนเดียวมันเครียดจะปรึกษาใคร
ก็ไม่ได้ อยากจะเขียนระบายแบบนี้ทุกวัน ๆ ความรู้สึกมันก็เป็นแบบนี้ทุกวัน ไม่ไหวเหมือนมันจะขาดใจ

ตอนนี้เราเองเลิกงานดึกทุก ๆ วัน เที่ยงคืนมา 2 วันติดแล้ว ทำงานเยอะ ๆ
มันก็ดีอย่าง จะได้ไม่คิดนู้นคิดนี่ให้ต้องฟุ้งซ่าน ไม่งั้นเราเหมือนคนบ้าแน่ ๆ
ตอนนี้รู้สึกเหงามาก ๆ อยุ่กับตัวเราเอง ไม่ไม่ชินซักที 3 ปีที่เราได้อยู่กันมา
อะไรที่เกิดขึ้นหลายอย่าง สิ่งที่ทำอยู่ทุกวัน ได้แชท ได้คุยเล่นกันมันเป็นเรื่อง
ปกติทุกวัน ตอนนี้ไม่ได้ออนไลน์ เพราะเราก็ไม่รู้จะออนไปหาใคร เหงาจนบอกไม่ถูก
ไม่อยากเป็นแบบนี้เลยจริง ๆ มันทรมาน เราต้องทนอยู่กับความรู้สึกแบบนี้ให้ได้
มันจะมีซักวันไหมที่จะไม่เป็นแบบนี้ T-T เราไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย แต่เมื่อ
เธอต้องการ ถึงเราจะพูดอะไรมันคงไม่มีประโยชน์ เป็นไปได้อยากให้อะไร ๆ
เหมือนเดิม ให้เรารักกันเหมือนเดิม อยากบอกว่าคิดถึงแทบขาดใจ ไม่มีวันไหน
ที่ไม่รักเลยนะ T-T

ตอนนี้ก็ร่วม ๆ ตี 2 แล้ว ผมกลับจากที่ทำงานมาช่วงเที่ยงคืน ทำงานเยอะ ๆ
ก็ช่วยลดความฟุ้งซ่านไปได้บ้าง แต่ก็ยังรู้สึกว่าตัวเองยังไม่ได้สติคืนมา เหมือน
ยังไม่อยากทำอะไร มันยังวนเวียนอยู่ในหัวสมองตลอด หลังจากกลับมา
ก็นั่งเหม่อคนเดียว คิดถึงเรื่องของเราน้ำตามันก็ไหลออกมาเหมือนเคย มันยากที่จะ
ลบมันออกไปได้ ที่เราเลิกกัน ผมเองก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้นได้
ไม่อยากจะคิดไม่อยากรับรู้อะไร แต่มันทำไม่ได้เลย T-T ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย
มันทรมานที่สุด

ใจมันบอกว่ารัก ๆ เธอไม่อยากให้จากไป เหมือนว่าเรายังไม่จากกันไปไหน
แต่เรื่องจริงมันไม่ใช่ ตอนนี้เธอไปแล้ว T-T รักเสมอ รักมากนะ

ผมทรมานที่สุด ร้องไห้ตลอด ในวันที่เธอจากไป ผมยังคิดเสมอว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือ
ที่เรื่องของเราต้องจบลงโดยเหตุผลที่ว่านิสัยเราเข้ากันไม่ได้ แต่คงเป็นแบบนั้น เมื่อเธอ
บอกแบบนั้นเราควรยอมรับ หลังจากนี้ต้องอยู่คนเดียวแล้ว รู้สึกว้าเหว่ รู้สึกเหงา
เหมือนโลกใบนี้มันช่างเงียบเหงา นึกถึงเธอทีไรก็ร้องไห้ทุกที



ยังรักและคิดถึงเสมอ ปาฏิหาริย์คงไม่มีอีกแล้ว T-T
ทุกอย่างมันคงเป็นความผิดของเราเอง อยากบอกว่าขอโทษ
แต่งไม่มีประโยชน์อะไรอีกแล้ว..........